W meandrach polskiej ortografii, gdzie na każdym kroku czyhają pułapki i dylematy, jedno wyrażenie niezmiennie budzi pytania i kontrowersje: czy piszemy „tym bardziej” czy „tymbardziej”? To z pozoru drobne rozstrzygnięcie ma jednak fundamentalne znaczenie dla poprawności, klarowności i elegancji naszego języka pisanego. W dzisiejszych czasach, gdy komunikacja odbywa się w błyskawicznym tempie, a precyzja słowa pisanego często decyduje o naszej wiarygodności, znajomość tej reguły staje się nie tylko oznaką dbałości o język, ale wręcz praktyczną umiejętnością.
Ten artykuł to kompleksowy przewodnik po świecie wyrażenia „tym bardziej”. Rozłożymy je na czynniki pierwsze, analizując jego gramatykę, funkcje semantyczne, rolę w retoryce, a także najczęstsze błędy i sposoby ich unikania. Przygotuj się na dogłębną analizę, która pozwoli Ci raz na zawsze rozwiać wszelkie wątpliwości i posługiwać się tym wyrażeniem z niezachwianą pewnością.
„Tym bardziej”: Rozjaśnianie Ortograficznych Mroków
Zacznijmy od sedna problemu, czyli od kwestii pisowni. Odpowiedź jest jednoznaczna i niepodważalna: poprawną formą jest wyłącznie „tym bardziej”, pisane rozdzielnie. Forma „tymbardziej” jest błędem ortograficznym, nieuznawanym przez żadne autorytatywne źródła języka polskiego, w tym Wielki słownik ortograficzny PWN.
Dlaczego jednak to wyrażenie budzi tak wiele wątpliwości i skłania do błędu? Przyczyna leży w naturze polskiej ortografii, która dopuszcza zarówno pisownię rozłączną, jak i łączną (zrosty, zestawienia) w przypadku wielu wyrażeń przysłówkowych czy zaimkowych. Przykładowo, piszemy „naprawdę” (razem), ale „na pewno” (osobno); „wreszcie” (razem), ale „w końcu” (osobno). Ta niejednolitość może być myląca, zwłaszcza dla osób, które nie zagłębiają się w subtelności gramatyczne.
Klucz do zrozumienia rozłącznej pisowni „tym bardziej” tkwi w jego strukturze gramatycznej. Składa się ono z dwóch elementów:
- „tym”: Jest to forma zaimka wskazującego (w tym kontekście przysłówek zaimkowy), który określa stopień czegoś, wskazuje na proporcje lub natężenie. Można go przyrównać do „o tyle”.
- „bardziej”: Jest to przysłówek w stopniu wyższym, pochodzący od przymiotników „duży”, „wielki” lub przysłówka „dużo”, „wiele”. Wskazuje na zwiększenie intensywności, stopnia.
Połączenie zaimka „tym” z przysłówkiem „bardziej” tworzy tzw. wyrażenie zaimkowo-przysłówkowe. Reguła ortograficzna w języku polskim jasno stanowi, że takie konstrukcje piszemy rozdzielnie, nawet jeśli tworzą one spójną jednostkę znaczeniową i brzmią jak jeden wyraz. Analogicznie piszemy „tym lepiej”, „tym gorzej”, „tym szybciej” – zawsze osobno. Ta zasada odzwierciedla logiczną strukturę języka, w której każdy element ma swoje odrębne, choć uzupełniające się, znaczenie.
Przykładem, który często prowadzi do błędnych analogii, jest „mimo że”. Choć składa się z dwóch słów, to jednak jest to spójnik złożony, a nie wyrażenie zaimkowo-przysłówkowe. Podobieństwo fonetyczne „tym bardziej” do zrostów, takich jak „naprawdę”, „niemniej”, „ponieważ” (które kiedyś również bywały pisane rozłącznie, a dziś są zrostami), może wprowadzać w błąd. Jednak „tym bardziej” zachowało swoją rozłączną naturę i żadne tendencje do zrostu nie zostały w tym przypadku usankcjonowane.
Rola i Funkcje: „Tym bardziej” jako Wzmacniacz Przekazu
Poza kwestiami ortograficznymi, kluczowe jest zrozumienie, jaką funkcję pełni wyrażenie „tym bardziej” w zdaniu. To nie tylko przysłówek określający stopień; to potężne narzędzie retoryczne, które wzbogaca, uwypukla i precyzuje sens wypowiedzi. W polszczyźnie „tym bardziej” pełni kilka kluczowych ról:
1. Wzmacniacz Intensywności i Stopnia
Podstawową funkcją „tym bardziej” jest wzmacnianie stopnia lub intensywności jakiejś cechy, czynności czy stanu. Używamy go, aby podkreślić, że coś jest w większym stopniu prawdziwe, ważne, intensywne, biorąc pod uwagę pewien kontekst. Działa jak wzmacniacz, który „podkręca” znaczenie poprzedzającego lub następującego po nim stwierdzenia.
- Przykład 1 (ogólne wzmocnienie): „Byłem bardzo zmęczony po podróży, tym bardziej że jechaliśmy przez całą noc.” (Zmęczenie jest wzmocnione przez dodatkową okoliczność nocnej jazdy).
- Przykład 2 (wzrost znaczenia): „Ta decyzja jest trudna, tym bardziej że dotyczy wielu osób.” (Trudność decyzji jest podkreślona przez jej konsekwencje społeczne).
- Przykład 3 (kontrast i przewaga): „Mimo utrudnień projekt został ukończony, tym bardziej że nikt nie wierzył w jego sukces.” (Sukces jest bardziej znaczący, bo osiągnięty wbrew przeciwnościom).
2. Podkreślanie Przyczyny lub Konsekwencji Logicznej
Bardzo często „tym bardziej” wprowadza dodatkową przyczynę, uzasadnienie lub logiczną konsekwencję, która potęguje siłę wcześniejszego argumentu. Może służyć do budowania spójności w dyskusji, wskazując na silniejszą rację przemawiającą za danym stwierdzeniem.
- Przykład 1 (dodatkowe uzasadnienie): „Powinieneś pójść na to szkolenie, tym bardziej że jest bezpłatne i oferuje certyfikat.” (Argument za pójściem na szkolenie jest wzmocniony przez jego darmowość i korzyść z certyfikatu).
- Przykład 2 (podkreślenie konieczności): „Musimy działać szybko, tym bardziej że konkurencja nie śpi.” (Szybkość działania jest niezbędna z uwagi na aktywność konkurencji).
- Przykład 3 (logiczna dedukcja): „Jeśli nie rozumiesz podstaw, tym bardziej nie zrozumiesz zaawansowanych zagadnień.” (Brak zrozumienia podstaw logicznie prowadzi do braku zrozumienia dalszych etapów).
3. Fraza Partykułowa Wzmacniająca Emocje
W pewnych kontekstach „tym bardziej” może pełnić rolę partykuły wzmacniającej, dodając wypowiedzi emocjonalnego zabarwienia lub retorycznej siły. Często pojawia się w języku mówionym, aby wyrazić zaskoczenie, zdegustowanie, aprobatę lub stanowcze stanowisko.
- Przykład 1 (zdziwienie): „On to zrobił? Tym bardziej nie mogę w to uwierzyć!” (Wyraża silne niedowierzanie).
- Przykład 2 (zadowolenie): „To świetna wiadomość! Tym bardziej się cieszę!” (Podkreśla intensywność radości).
- Przykład 3 (stanowczość): „Nie pójdę tam, tym bardziej że oni mnie nie zaprosili.” (Wzmacnia odmowę, dodając jej uporu).
Warto zauważyć, że „tym bardziej” często występuje w połączeniu z innymi spójnikami, tworząc złożone konstrukcje, takie jak „tym bardziej że”, „tym bardziej iż”, „tym bardziej gdy”. Te połączenia dodatkowo precyzują relację między częściami zdania, zawsze jednak zachowując funkcję wzmocnienia lub uzasadnienia.
Mistrzostwo Użycia: Interpunkcja i Kontekst
Poprawne użycie wyrażenia „tym bardziej” to nie tylko kwestia pisowni, ale także odpowiedniej interpunkcji i świadomego dopasowania do kontekstu. Zrozumienie tych niuansów pozwoli Ci w pełni wykorzystać potencjał tego wzmacniacza w Twoich tekstach.
Interpunkcja: Przecinek przed „tym bardziej że”
Najczęściej spotykane połączenie to „tym bardziej że”. W takim wypadku, zgodnie z zasadami interpunkcji polskiej, przed „tym bardziej że” zawsze stawiamy przecinek. Wynika to z faktu, że całe to wyrażenie pełni rolę spójnika złożonego, wprowadzającego zdanie podrzędne (przyczynowe, uzupełniające), które należy oddzielić przecinkiem od zdania nadrzędnego.
- Poprawnie: „Kocham podróżować, tym bardziej że każda wyprawa uczy mnie czegoś nowego.”
- Poprawnie: „Nie mogę się zgodzić z tym pomysłem, tym bardziej że nie przedstawiono żadnych konkretnych danych.”
- Poprawnie: „Było mi zimno, tym bardziej że zapomniałem czapki i rękawiczek.”
Gdy „tym bardziej” nie wprowadza zdania podrzędnego, lecz odnosi się do jednego z elementów zdania lub wzmacnia całe zdanie, interpunkcja może być bardziej elastyczna. Często jednak również stawiamy przed nim przecinek, aby oddzielić wtrącenie lub podkreślić jego funkcję wzmacniającą, zwłaszcza jeśli stoi na początku zdania lub po dłuższym członie.
- Wzmocnienie całego zdania: „Był to trudny dzień, tym bardziej, że miałem na głowie wiele spraw.” (Przecinek przed „że” jest tutaj kluczowy, ale można go powtórzyć przed „tym bardziej”, jeśli chcemy wyraźnie zaznaczyć pauzę lub wtrącenie).
- Wzmocnienie elementu: „Bardzo lubię kawę, a tym bardziej tę parzoną tradycyjnie.” (Tutaj przecinek może być opcjonalny, w zależności od płynności wypowiedzi, ale jego postawienie nie jest błędem).
- Na początku zdania (rzadko): „Tym bardziej nie rozumiem jego decyzji.” (Tutaj przecinek jest zbędny).
Zawsze warto kierować się zasadą, że przecinek stawia się tam, gdzie chcemy zaznaczyć pauzę w czytaniu, oddzielić człony zdania lub wskazać na logiczną relację. W przypadku „tym bardziej że” jest to zasada bezwzględna.
„Tym bardziej” w Różnych Stylach i Kontekstach
„Tym bardziej” jest wyrażeniem uniwersalnym, które świetnie sprawdza się w wielu stylach komunikacji:
- W stylu formalnym i naukowym: Pomaga w budowaniu precyzyjnej argumentacji, podkreślaniu wniosków i uzasadnień.
* „Wzrost emisji dwutlenku węgla jest alarmujący, tym bardziej że najnowsze badania wykazują przyspieszone tempo globalnego ocieplenia.” - W publicystyce i esejach: Dodaje siły wyrazu, angażuje czytelnika i wzmacnia przekaz.
* „Nie możemy ignorować problemów społecznych, tym bardziej że ich bagatelizowanie może prowadzić do poważnych konsekwencji.” - W mowie potocznej i korespondencji nieformalnej: Służy do wyrażania emocji, podkreślania osobistych odczuć i wzmacniania argumentów w codziennych rozmowach.
* „Lubię chodzić po górach, tym bardziej że widoki są zawsze oszałamiające!”
Zauważ, że „tym bardziej” jest elastyczne i może być używane zarówno w zdaniach pojedynczych (jako wzmocnienie ogólne), jak i w zdaniach złożonych (jako spójnik lub element spójnika).
- Przykład 1 (zdanie pojedyncze): „Był to dla niego bolesny cios, tym bardziej.” (Wzmocnienie ogólne, często pojawia się w literaturze).
- Przykład 2 (zdanie złożone): „Nie mogliśmy go znaleźć, tym bardziej że nie pamiętaliśmy, gdzie zaparkował samochód.” (Wprowadzenie przyczyny).
Umiejętne posługiwanie się „tym bardziej” wzbogaca Twoją wypowiedź, czyniąc ją bardziej przekonującą, precyzyjną i wyrazistą. To jeden z tych drobnych elementów, które świadczą o biegłości językowej.
„Tymbardziej” – Anatomia Pomyłki i Dlaczego Wciąż Powstaje
Mimo jednoznacznych zasad ortograficznych, forma „tymbardziej” nieustannie pojawia się w tekstach, zarówno tych pisanych pośpiesznie, jak i w bardziej formalnych publikacjach. Dlaczego ten błąd jest tak uporczywy? Przyczyn jest kilka, a ich zrozumienie może pomóc w skuteczniejszym unikaniu pomyłki.
1. Brak Świadomości Gramatycznej
Jak już wspomniano, podstawową przyczyną jest niewiedza lub niedostateczna świadomość gramatyczna. Wielu użytkowników języka polskiego nie analizuje wyrażeń pod kątem ich struktury (zaimek + przysłówek). Traktują „tym bardziej” jako jedną, nierozłączną jednostkę leksykalną, podobnie jak „naprawdę” czy „dopóki”. Brak zrozumienia, że „tym” i „bardziej” to odrębne części mowy, prowadzi do ich błędnego połączenia.
2. Analogia z Innymi Zrostami
Język polski obfituje w zrosty – wyrażenia, które pierwotnie były pisane rozdzielnie, ale z czasem zespoliły się w jeden wyraz. Przykłady to: „naprawdę” (kiedyś „na prawdę”), „wreszcie” (kiedyś „w reszcie”), „początek” (kiedyś „po czątek”). Użytkownicy języka, widząc tendencję do tworzenia zrostów, intuicyjnie stosują tę zasadę również do „tym bardziej”, zakładając, że skoro brzmi jak jeden wyraz, to tak też powinno być pisane. Jest to jednak błędna analogia, ponieważ „tym bardziej” nie przeszło procesu zrostu i nie zostało uznane za zrost przez normę językową.
Według danych z korpusów językowych (np. Narodowy Korpus Języka Polskiego), choć forma „tymbardziej” jest rzadka w tekstach profesjonalnych, to w internecie, na forach dyskusyjnych czy w komentarzach, pojawia się ona z zaskakującą regularnością. Szacuje się, że w niektórych nieformalnych kontekstach błąd ten może występować w co najmniej 10-15% przypadków użycia tego wyrażenia, co świadczy o jego powszechności w szybkim, niekontrolowanym pisaniu.
3. Pośpiech i Brak Korekty
W dobie szybkiej komunikacji cyfrowej, piszemy często w pośpiechu, nie zwracając uwagi na detale ortograficzne. Wiadomości tekstowe, e-maile, posty w mediach społecznościowych – w tych formatach błędy są bardziej wybaczalne, co prowadzi do utrwalania się złych nawyków. Brak świadomej korekty i zaufanie do wbudowanych słowników (które często nie sygnalizują „tymbardziej” jako błędu, bo może być ono po prostu nieznanym słowem, a nie błędem ortograficznym w kontekście znanego słowa) przyczyniają się do powszechnego występowania tej pomyłki.
4. Fonetyka i Intonacja
W mowie potocznej „tym bardziej” często wypowiadane jest bez wyraźnej pauzy między „tym” a „bardziej”, co może sprawiać wrażenie jednego wyrazu. Ta płynność fonetyczna również może wpływać na podświadome łączenie tych słów w pisowni.
Historia błędnej formy „tymbardziej” jest zatem historią o starciu intuicji z regułą, pośpiechu z precyzją, a także o wyzwaniu, jakim jest utrzymanie wysokiej kultury języka w dynamicznie zmieniającym się świecie komunikacji. To przypomnienie, że język jest żywym organizmem, ale jego normy wymagają naszej świadomej uwagi.
Praktyczne Porady: Jak Zapamiętać i Unikać Błędu
Znajomość reguły to jedno, ale umiejętność jej zastosowania w praktyce to drugie. Oto kilka sprawdzonych sposobów, które pomogą Ci raz na zawsze zapamiętać poprawną pisownię „tym bardziej” i unikać uporczywego błędu „tymbardziej”.
1. Wizualizacja i Powtarzanie
Wizualizuj sobie wyrażenie „tym bardziej” zawsze z przerwą. Możesz użyć techniki „przerwy w myśleniu” – za każdym razem, gdy chcesz napisać „tym bardziej”, wyobraź sobie małą spację między „tym” a „bardziej”. Powtarzaj sobie na głos: „tym [pauza] bardziej”. Utrwalenie wizualnego obrazu poprawnej formy jest bardzo skuteczne.
2. Test „O tyle”
Pamiętaj, że „tym” w wyrażeniu „tym bardziej” jest zaimkiem, który często można zastąpić wyrażeniem „o tyle”. Jeśli widzisz, że pasuje tam „o tyle”, to znaczy, że mamy do czynienia z dwoma osobnymi słowami, a więc należy je pisać rozłącznie.
- „Było mi zimno, o tyle bardziej, że zapomniałem czapki.” (Brzmi trochę sztywno, ale pokazuje strukturę)
- „Nie rozumiałem tego problemu, o tyle bardziej, że nikt mi nie wyjaśnił podstaw.”
Ta prosta substytucja pomoże Ci zidentyfikować dwuczłonową naturę wyrażenia.
3. Analogia do Innych Wyrażeń Stopniujących
Przypomnij sobie inne konstrukcje, które stopniują coś w podobny sposób i są zawsze pisane rozdzielnie:
- „tym lepiej” (Nie „tymlepiej”)
- „tym gorzej” (Nie „tymgorzej”)
- „tym szybciej” (Nie „tymszybciej”)
- „tym wyżej” (Nie „tymwyżej”)
Jeśli zapamiętasz, że wszystkie te konstrukcje z „tym” są pisane osobno, łatwiej będzie Ci przenieść tę zasadę na „tym bardziej”.
4. Zasada Wielkiego Słownika Ortograficznego PWN
Miej w pamięci, że jedynym autorytatywnym źródłem dla polskiej ortografii jest Wielki słownik ortograficzny PWN. On jednoznacznie wskazuje na pisownię rozłączną. W razie wątpliwości, zawsze sprawdź. Coraz więcej edytorów tekstu i programów do korekty językowej również ma wbudowane zasady PWN, więc warto z nich korzystać.
5. Zwracanie Uwagi na Kontekst
Zawsze, gdy piszesz, poświęć chwilę na zastanowienie się nad znaczeniem. „Tym bardziej” niemal zawsze wprowadza jakąś dodatkową okoliczność, wzmocnienie lub powód. Rozdzielenie tych słów w pisowni wizualnie odzwierciedla to, że „tym” wskazuje na nasilenie, a „bardziej” na stopień. To logiczne odzwierciedlenie znaczenia może pomóc w zapamiętaniu.
6. Ćwiczenia i Świadoma Korekta
Regularne pisanie i świadoma korekta to najlepsza metoda utrwalania nawyków. Po napisaniu tekstu, przeczytaj go raz jeszcze, zwracając szczególną uwagę na wyrażenia takie jak „tym bardziej”. Jeśli zauważysz błąd, popraw go i zastanów się, dlaczego go popełniłeś. Im częściej będziesz świadomie poprawiać, tym szybciej poprawna forma stanie się dla Ciebie naturalna.
Pamiętaj, że dbałość o język jest oznaką szacunku – zarówno dla odbiorcy, jak i dla własnej wypowiedzi. Poprawne użycie „tym bardziej” to drobiazg, ale właśnie takie drobiazgi budują wiarygodność i profesjonalizm w komunikacji pisemnej.
„Tym bardziej” w Kontekście Całej Frazeologii i Ewolucji Języka
Wyrażenie „tym bardziej” to nie tylko pojedynczy przypadek ortograficzny, ale element szerszego zjawiska w polszczyźnie, a mianowicie tworzenia i ewolucji frazeologii. Zrozumienie jego roli w kontekście innych utartych zwrotów i dynamiki zmian językowych pozwala docenić jego stabilność i znaczenie.
„Tym bardziej” a Inne Frazy Wzmacniające
W języku polskim istnieje wiele fraz, które pełnią podobną funkcję wzmacniającą lub uwydatniającą. Należą do nich między innymi:
- „Zwłaszcza”: „Lubię filmy historyczne, zwłaszcza te o średniowieczu.”
- „Szczególnie”: „Cenię sobie spokój, szczególnie wieczorami.”
- „A wręcz”: „Byłem zły, a wręcz wściekły.”
- „Co więcej”: „Nie tylko nie pomógł, co więcej, przeszkadzał.”
- „Mało tego”: „Nie przyszedł na spotkanie, mało tego, nie zadzwonił.”
„Tym bardziej” wyróżnia się wśród nich specyficznym połączeniem wskazywania na stopień („tym”) i intensywność („bardziej”), co nadaje mu unikalny charakter. Często wyraża silniejszą przyczynowość lub konsekwencję niż „zwłaszcza” czy „szczególnie”, które mogą po prostu wprowadzać przykład lub doprecyzowanie.
Na przykład, zdanie „Lubię kawę, zwłaszcza latte” jest proste, informuje o preferencji. Ale zdanie „Lubię kawę, tym bardziej że jest świeżo parzona” wprowadza silniejszy powód i wzmocnienie tej sympatii, bo jakość kawy jest kluczowym, wzmacniającym czynnikiem.
Stabilność Normy Językowej
Fenomen „tym bardziej” versus „tymbardziej” jest przykładem stabilności normy językowej w obliczu powszechnych błędów. Mimo że forma łączna „tymbardziej” pojawia się, nie została ona usankcjonowana i nadal jest uznawana za błąd. To świadczy o tym, że Rada Języka Polskiego i językoznawcy nie ulegają presji częstotliwości występowania błędu, jeśli stoi to w sprzeczności z ugruntowanymi zasadami gramatycznymi i strukturalnymi języka. Jest to ważne dla zachowania spójności i logiki systemu językowego.
Dla porównania, niektóre wyrażenia ewoluowały, np. „co najmniej” (pisane osobno) vs. „bynajmniej” (pisane razem). „Bynajmniej” przeszło proces zrostu i zmieniło swoje znaczenie. „Tym bardziej” nie przeszło takiej transformacji; jego elementy zachowują swoją pierwotną funkcję zaimka i przysłówka, co uzasadnia pisownię rozłączną.
Znaczenie Słowników i Poradni Językowych
W dobie informacji, gdzie każdy może być „ekspertem”, rola autorytatywnych źródeł, takich jak Wielki słownik ortograficzny PWN czy Poradnia Językowa PWN, staje się nieoceniona. To one są strażnikami normy i punktem odniesienia w rozwiązywaniu ortograficznych i gramatycznych dylematów. Ich konsekwencja w utrzymywaniu reguły rozłącznej pisowni „tym bardziej” jest kluczowa dla zachowania klarowności języka polskiego.
Dlatego, mimo pojawiania się błędnych form, powinniśmy kierować się w tym przypadku zasadą autorytetu, a nie popularności. Wiedza o tym, że „tym bardziej” to niezmienny element polszczyzny, pisany tylko w jeden sposób, buduje naszą pewność językową i pomaga w tworzeniu poprawnych i eleganckich tekstów. W świecie pełnym dezinformacji, także językowej, dbałość o precyzję staje się wyrazem szacunku dla faktów i dla samej istoty komunikacji.
Podsumowanie: Precyzja Kluczem do Skutecznej Komunikacji
Rozstrzygnięcie dylematu „tym bardziej czy tymbardziej” jest znacznie więcej niż tylko kwestią jednej spacjacji. To przykład tego, jak subtelne niuanse ortograficzne wpływają na klarowność, profesjonalizm i skuteczność naszej komunikacji. Jak pokazała dogłębna analiza, jedyną poprawną formą jest „tym bardziej” – pisane zawsze rozdzielnie. To wyrażenie zaimkowo-przysłówkowe, składające się z zaimka „tym” i przysłówka „bardziej”, zachowuje swoją dwuczłonową naturę zgodnie z zasadami polskiej ortografii.
Pamiętanie o tej zasadzie nie jest jedynie oznaką puryzmu językowego, ale praktyczną umiejętnością. Wzmocnienie argumentacji, podkreślenie konsekwencji, czy dodanie emocjonalnego zabarwienia – „tym bardziej” doskonale spełnia te funkcje, o ile jest używane poprawnie. Błędy, takie jak „tymbardziej”, mogą podważyć wiarygodność tekstu i rozpraszać odbiorcę, odwracając jego uwagę od meritum przekazu.
Kultura języka to suma drobnych elementów, które razem tworzą spójną i logiczną całość. Dążenie do precyzji w pisowni świadczy o szacunku dla odbiorcy i dla samego języka. Niezależnie od tego, czy piszesz oficjalne pismo, artykuł naukowy, post w mediach społecznościowych, czy wiadomość do bliskiej osoby, świadome użycie poprawnej formy „tym bardziej” podnosi jakość Twojej wypowiedzi i wzmacnia Twój wizerunek jako osoby dbającej o szczegóły.
Mamy nadzieję, że
